Soru:
Hocam merhaba, annem 56 yaşında Hidrosefali hastası. Hastalığını yaklaşık 2,5 yıl önce öğrendik. 4-5 yıl önce unutkanlık problemi başladı ve giderek arttı. Konuşurken takılıyor ve kelimeleri hatırlayamıyordu. Psikiyatra götürdük, ağır bir depresyon geçirdiği söylendi ve ilaçla tedaviye başlandı. Fakat tedavi devam ederken annemin durumu gittikçe kötüleşiyordu ve sokağa çıktığı bir gün evin yolunu bulamadı, ondan sonra da hızla ilerledi. İzmir Tepecik SSK hastanesi Nöroloji bölümüne götürdük, yapılan muayene ve çekilen tomografi sonuçlarına göre hidrosefali teşhisi kondu ve çok geç kalınmış bir vaka olduğu söylendi. Önce omuriliğinden sıvı çektiler, sonra bunun yeterli olmayacağını söyleyip cerrahiye sevk ettiler. İki sene önce Ocak ayında yine aynı hastanede şant ameliyatı oldu. Ameliyattan çıktığında sanki düzelmiş gibiydi, düzgün konuşuyordu,umutlandık, fakat hastanede yatak olmadığı söylenerek, operasyonun hemen ertesi günü hastaneden taburcu edildi. Ameliyattan sonra çok zor günler geçirdi. Şu an durumunda hiçbir düzelme yok, hatta daha da kötü durumda.. Yürüyebiliyor ama kendi başına kişisel ihtiyaçlarını göremiyor. Adeta bir çocuk gibi. Yemek verilirse yiyor, tuvalet ihtiyacını gideremiyor, bilinçli konuşmalar yapamıyor... vb daha bir çok şey.
Ben İstanbul’da yaşıyorum, annem İzmir’de ve kendisine kız kardeşim bakıyor. Doktor reçete hakkında detaylı bilgi vermediği için Doenza isimli ilacı, 1 doz fazla vermişler (reçetede yazan ölçü yanlış anlaşıldığı için). Bir ay sonra tekrar ilaç almaya gittiklerinde eczacının uyarısıyla farkına varmışlar. Doz aşımı halüsinasyona yol açtığı için, ayrıca da karaciğerini yormuş olabileceği düşüncesiyle ilaca bir ay ara vermişler. En son kontrole gittiklerinde doktor onun yerine Seroquel isimli bir ilaç vermiş ve umutlanmamaları gerektiğini, artık asla düzelemeyeceğini söylemiş. Tedaviye cevap verseydi verirdi bugüne kadar demiş. Ama biz umutlanmaya devam ediyoruz, belki de etmek istiyoruz. Bu siteye annesinin durumunu yazan Sariye Hanım’ın yazısı bizleri çok etkiledi. Adeta annemizi anlatıyor gibiydi. Biz de başlarda menopozdan olabileceğini düşünmüştük ve biz de şu an aynı onlar gibi annemizin bana su verir misiniz demesini bekliyoruz.
Eğer yorumunuzu mail adresime gönderirseniz çok sevinirim. Şimdiden çok teşekkür ederim.
Cevap:
Sayın Meltem Hanım,
Mektubunuzun yanıtını e-mail adresinize gönderdim.
Saygılarımla,
Prof. Dr. Yusuf Erşahin